trojkat

Powyżej przedstawiam jedno z przykładowych rozwiązań zadania - napisz program obliczający pole i obwód trójkąta równobocznego.

Widać tu, że Wprowadź ze schematu blokowego to Zapytaj a Wyprowadź to Powiedz.

Widać też, że każda wprowadzona z klawiatury wartość musi być zapamiętana w zmiennej.

Najlepiej gdy nazwy zmiennych są identyczne jak we wzorach znanych z lekcji matematyki.

Widać, że w tym zadaniu mamy 4 zmienne: a, h, Pole i Obwod.

Dwie pierwsze służą do zapamiętania długości boku i wysokości trójkąta wprowadzonych z klawiatury podczas działania programu, kolejne dwie zapamiętują wynik działania i są potrzebne do wyświetlenia wyników na ekranie.

 

Schemat blokowy a bloczki w Scratchu

To zadanie robiliśmy jeszcze w szkole. Niestety nadal nie dostałem kompletu do sprawdzenia od wielu uczniów z klas 7a i 7b. Czekam.

W zadaniu zastsosowano skróty klawiaturowe takie jak: CTRL + A - zaznacz tekst w całym dokumencie, CTRL + Home - idź na początek tekstu, CTRL + End - idź na koniec tekstu.

Dodatkowo żeby nie wklejać linków z Wikipedii zastsoswałem wklejanie specjalne bez formatowania.

 

To będzie na najbliższej kartkówce!

akapit - wyodrębniony graficznie fragment tekstu stanowiący logiczną całość, obszar tekstu ograniczony dwoma wcięciami klawisza [Enter]. [Enter] kończy poprzedni akapit i zaczyna bieżący.

czcionka – obraz znaku, np. litery, cyfry o ustalonym rodzaju (np. Arial CE, Courier New CE) i kroju (normalny, pochylony, pogrubiony itp.). 
czcionka bezszeryfowa - czcionka bez dodatkowych ornamentów i ozdobników. Czcionki bezszeryfowe stosuje się najczęściej do dużych elementów tekstu, np. tytułów. Przykładem czcionek bezszeryfowej są Arial, Verdana, Tahoma. 
czcionka szeryfowa - czcionka z wykończeniami liter i cyfr. Dodatkowe elementy pełnią nie tylko funkcję dekoracyjną - prowadzą również wzrok wzdłuż linii tekstu i przez to ułatwiają czytanie. Stąd też czcionki szeryfowe najczęściej stosuje się do głównego tekstu, a rzadziej do tytułów. Przykładem takiej czcionki jest Times New Roman. 
dokument – tekst przechowywany w pliku o określonej nazwie; może on być wzbogacony wykresami, tabelami, wzorami, grafiką. 
formatowanie tekstu - przekształcanie wyglądu dokumentu tekstowego w programie - najczęściej w edytorze tekstu. Do formatowania tekstu należy: ustawianie marginesów, zmiana wielkości czy kroju czcionki, modyfikacja kolorów, tworzenie tabel, wyrównywanie tekstu itd. 
interlinia – odstęp między wierszami tekstu (dostępne są interlinie o wysokości 1, 1,5, 2 wierszy)
justowanie – wyrównywanie tekstu, potocznie wyrównywanie do lewego i prawego marginesu jednocześnie przez wprowadzenie dodatkowych odstępów między wyrazami. 
kolumna – tekst zapisany w układzie pionowym. W typowych dokumentach na stronie znajduje się jedna kolumna tekstu; w gazetach, broszurach, encyklopediach stosuje się kilka kolumn na stronie. 
krój pisma - różne sposoby przedstawiania tej samej czcionki. Np. pogrubiony, kursywa, podkreślony itp. 
kursywa - pismo pochylone, italik 
margines – niezapisana powierzchnia tworząca obrzeże strony 
nagłówek – część dokumentu tekstowego znajdująca się w górnej części strony, umieszczony tam tekst ukazuje się na kolejnych stronach dokumentu 
przypis – informacja uzupełniająca treść dokumentu, zawierająca objaśnienie do pojęcia w tekście, znajdująca się na dole strony lub na końcu rozdziału czy książki. W samym tekście umieszczony jest odnośnik do przypisu1. Odnośnik wpisany jest jako indeks górny bezpośrednio przy pojęciu, którego dotyczy przypis. 
redagowanie tekstu – wszelkie prace związane z tworzeniem treści dokumentu tekstowego 
stopka - część dokumentu tekstowego znajdująca się w dolnej części strony, umieszczony tam tekst ukazuje się na kolejnych stronach dokumentu, najczęściej w stopce znajduje się numer strony 
strona
 – każda z dwu powierzchni kartki, na której jest drukowany dokument. W Polsce najczęściej rozpowszechniony jest format A4 (210x297 mm). 
styl – zbiór cech określających akapit (odpowiedni wybór czcionki, odstępów, wyrównywania, itp.) zapisany pod określoną nazwą i wykorzystywany przy formatowaniu tekstu 
twarda spacja – spacja trwale łącząca dwa wyrazy, które nie mają być rozdzielone do sąsiednich wierszy, najczęściej używana do związania pojedynczych literek (i, a, w, z) aby nie zostawały na końcach linii, uzyskuje się ją w edytorze Word przez kombinację klawiszy Shift+Ctrl+spacja) 

© 2020 classroom.pl All Rights Reserved.
Our website is protected by DMC Firewall!